Een dag later kijk ik naar buiten en zie het zonnetje weer door komen prikken. Afgelopen weekend hadden we hier in het zuiden ook zo’n heerlijk zonnetje wat voor prachtig weer zorgde. In Uffelte, Drenthe bleek het de hele dag mistig te zijn geweest en een beetje werd gevreesd voor het uitzicht tijdens de Nimrod 2009. Op maandag bleef het zonnetje uit maar ook van de mist hebben we gelukkig geen last gehad. In het publiek hoorde ik nog een paar mensen spreken over de Nimrod in Zeeland waar het de hele dag zo mistig was dat alles eigenlijk een verloren apport was. Voorjagers die hun honden niet meer zagen, publiek wat niet meer mee kreeg dan het fluiten en roepen van voorjagers naar hun honden. Wil ik daarvoor de lange rit wel maken?

De wekker liep hier om 4 uur af. Gelijk keek ik buiten. Donker natuurlijk, maar geen mist . Ook onderweg richting Uffelte geen mist te zien, het beloofd een mooie, koude, droge dag te worden. De 213 kilometer de we voor de boeg hebben verlopen vrij vlotjes, van de ochtendspits hebben we net geen last. Mooi op tijd komen we aan, parkeren onze auto, kopen een boekje en lopen we richting de tent. Een 1e blik op terrein doet ons al vermoeden dat alles lekker dicht bij elkaar te vinden is. De organisatie heet iedereen welkom terwijl de deelnemers nog eens terug moeten voor de foto. Op de 1e foto stonden maar 15 deelnemers en we willen ook deze Nimrod graag compleet beginnen. Na de foto met daarop alle 16 deelnemers gaan we verder met de presentatie van de proeven. De 3 proeven bevinden zich inderdaad direct rond de tent en proef A en C kunnen we zelfs tegelijkertijd bewonderen. Na de benodigde informatie gaan de deelnemers richting hun proef. Hun fans en overig publiek volgen en verspreiden zich over de 3 proeven. Ik ga eerst kijken bij proef A.

Proef A Drijfjacht

Lonneke Helmer met haar kleine Speedy moest daar het spits afbijten. Ik ben nu eenmaal een groot spanielfan en dat dit kleine hondje ook nog eens familie is van mijn eigen springertje is natuurlijk des te leuker om haar eens aan het werk te zien. Ik heb daar erg genoten van Speedy. Boordevol energie en enthousiasme begon zij na de drift aan de 1e markeer die ze vlot binnen bracht. Daarna rende ze heel spaniëltypisch driftig rond, terwijl baasje haar uiterste best deed om de kleine wervelwind te sturen. Maar als je een echte spaniël bent weet je alles natuurlijk veel beter dan je baas en ren je zo veel mogelijk rondjes binnen de tijd en alles wat je onderweg tegenkomt is mee genomen. Zo kwam Speedy tijdens haar tour eerder uit op de ganzensleep en kwam de gans eerder binnen dan gepland. Een beetje haar ergste energie kwijt besluit ze dan maar te gaan luisteren naar haar baas en laat ze zich richting duif dirigeren. Drie apporten binnen de tijd. Een applaus klinkt en Speedy draait richting het publiek, ze maakt nog net geen buiging, maar geniet zichtbaar van alle aandacht. Ondertussen klinkt ook een luid applaus vanuit proef C waar Rinus Heijmans met zijn Cerko op zijn 1e proef alles binnen heeft gehaald.
Dan lopen we naar proef B.